Je gaat iets van dichtbij fotograferen en je wilt de details duidelijker maken. Je gaat dicht op het onderwerp zitten met je lens maar als je de afstand minimaal hebt dan is er nog geen vergrotingsfactor.
De Canon 18-55 mm heeft een minimale focusafstand van 25 cm en op de ingezoomde stand van 55 mm is de vergroting 0,34. Dit is dus bij lange na geen 1,00.
De Canon 55-250 mm heeft een minimale focusafstand van 85 cm en op de ingezoomde stand van 250 mm is de vergroting 0,29. Deze is dus nog minder dan de 18-55 mm met 0,34. Het voordeel is dat je verder van je onderwerp kan blijven.
Het gebruik van tussenringen die door Canon worden geleverd in 12 mm en 25 mm stelt je in staat om die vergroting dichter naar de 1,00 te krijgen. Maar dan kan je niet rekenen op de autofocus van de lenzen. Nu is de 18-55 mm in de stand MF (manual focus) goed te doen maar de 55-250 mm doet dit totaal niet. Misschien een mankement aan de lens of ik doe het niet op de juiste manier. Dit laatste was vroeger eigenlijk nooit het geval maar na mijn hersenbloeding is dat vaak schering en inslag. Maar ik heb er ook iets van op internet gevonden dus ga ik er vanuit dat het aan de lens ligt.
Caruba Extension Tube set Canon Chroom (type II)
Ik heb tussenringen geprobeerd. Het merk Caruba dat mij deed herinneren aan vroeger van accessoires en heeft een set tussenringen voor Canon. Deze bestaat uit drie tussenringen van 12, 20 en 36mm, die afzonderlijk van elkaar te gebruiken zijn, maar ook gecombineerd kunnen worden. De tussenringen hebben geen optische elementen en daardoor is het mogelijk om onderwerpen groter èn van dichterbij in beeld te brengen, zonder dat de kwaliteit van het beeld verandert. Althans dat wordt geschreven op internet
Dat heb ik aangeschaft en ben dit gaan proberen. Enthousiast als ik ben heb ik nog een set gekocht en wilde meer bereiken en ben gaan proberen. Het was lastig omdat de 55-250 mm niet de manual focus wilde doen en de stand autofocus dit niet aankan. Tweemaal € 89,95 leverde mij niet op wat ik wilde.
Daarna heb ik de close-up voorzetglazen geprobeerd. Ze worden vaak close-up filters genoemd maar ze filteren niets. Ze zijn er in allerlei soorten en maten maar de kwaliteit van het glas is belangrijk. Er is veel op internet over te vinden maar het uitproberen geeft je pas echt het idee wat het is. Ik was er niet kapot van. De setjes zijn ook aardig prijzig als je gaat voor kwaliteit. Een macro objectief is dan opeens niet zo veel meer. Het gaat mij om bijvoorbeeld het insectenleven dus dan kom je al snel uit op een tele-objectief. En Sigma heeft hele mooie macro objectieven.
Een set op 58mm objectief maat is € 90,- en op 77mm objectief maar is € 150,-.
Het uitproberen is een aardig werkje geweest. De minimale focus afstand wordt gemeten tussen de sensor en het onderwerp. Diverse Canon camera’s hebben een teken op de body staan. Een deel van de body en het volledige objectief worden meegerekend bij de minimale focusafstand.
Van het teken dat wordt aangeduid met de pijl tot aan het onderwerp is de minimale focusafstand. Er wordt dus niet gerekend vanaf de voorzijde lens. Bij deze lens is er sprake van 26 cm als minimale focusafstand, de lens is 14,8 cm en het gedeelte van de body is bij benadering ruim 3 cm. Het insect zit dan minimaal 8 cm voor de lens.
Hierboven staan de lenzen die ik gebruik. Ik heb er nog een Sigma Tele-Converter 1.4x EX DG APO bij die samenwerkt met de Sigma 135-400 mm f/4.5-5.6 DG APO en de Sigma 135-400mm f/4.5-5.6 DG APO.
Op de telezoomlens 135-400 mm hebben de tubes van Caruba minder effect. Vandaar het proberen van een extra set zodat er 2 x 68 mm werd gehaald. De macro van 1:1 is niet gehaald. Een derde set had het wel gehaald maar de 2 x 68 mm gaf al een slecht gevoel. Teveel (6 extra sluitingen in de mount) tubes was niet wenselijk.
Op de 55-250 mm lens werkten de tubes niet omdat er geen manual focus mogelijk was (hierboven al genoemd) en daar heb ik de close-up lenzen op geschroefd. Bij het complete set van drie glaasjes zat ik op 7+. Er was zeker sprake van macro maar het was niet best omdat vanaf de randen behoorlijke vignetering zichtbaar werd.
Op de 18-55 mm hebben de ringen wel effect. Dat vereist nader onderzoek. Dan zou ik een 55 mm met een vergroting tot ruim 1,5 hebben. En dat is macro.
Ik weet inmiddels dat wat ik wil, insecten en dergelijke fotograferen, een goede macro lens vereist. Toch zit er ook nog een overkomelijke moeilijkheidsgraad in de macrofotografie. De camera op een statief en tot op de millimeter nauwkeurig scherpstellen. Daar is een macro focusing rail voor nodig. En de camera stil houden met afdrukken, geen enkele trilling. Uitdagingen voor mij.