Mijn naam is David en ik fotografeer bijna mijn leven lang. Het is puur hobby matig. Ik heb verschillende camera’s gehad. In mijn vroege kinderjaren had ik een box camera gevonden in een kast. Daar moest een rolfilm van 6 x 9 cm in. De rol was al vol bij 8 foto’s. En de prijs was erg hoog. Zeker voor mij in de 70-er jaren.
Daarna kreeg in de late 70-er jaren een Fujica Pocket 300 met flitser. Een zogeheten 110 film in cartridge waarmee je 24 foto’s kon maken. Toen ging de “productie” omhoog. In de begin jaren 80 had ik de smaak te pakken. Ik was 12 jaar oud en kreeg mijn eerste kleinbeeld camera. Een Praktica MTL3 spiegelreflex camera. Daarna heb ik nog een MTL5 en eind jaren 80 een Praktica B100 die van mijn oom was geweest.
Ik had de smaak aardig te pakken en met diverse objectieven die ik allemaal (ook de Praktica camera’s) tweedehands heb gekocht bij de toonaangevende zaken Van der Graaf op de Meent
en Foka aan de Admiraliteitskade in Rotterdam heb ik aardig ervaring opgedaan. Eind jaren 90 ben ik ook begonnen met het maken van fotoalbums.
In 2001 heb ik een fotocursus gevolgd bij de SKVR, Stichting Kunstzinnige Vorming Rotterdam. Ik heb me vooral gericht op zwart-wit fotografie, zelf ontwikkelen en afdrukken. Ik had allerlei apparatuur. Ik heb behoorlijk wat gedaan om die ene foto te schieten met filters voor kleur en andere effecten.
Daarna heb ik alles weggedaan en een simpele Sony camera gekocht. Groothoek tot telezoomlens in een. Het fotograferen ging naar de achtergrond. Mijn dochter heeft inmiddels al jaren een Canon DSLR camera die ik al een paar keer heb geleend. Vanaf nu wil ik mijn hobby weer gaan oppakken.
Waarom? Ik zoek iets wat ik nog kan doen na het hersenletsel dat ik in 2022 heb opgelopen.
Ik hoop dat het mij gaat lukken.
Ik ben alweer even bezig en loop hier en daar tegen problemen aan die er vroeger niet waren. Ik verzin diverse oplossingen. Wie niet “uh” moet slim zijn.